Öte yandan, bir evin karakteri, duvar renginden çok içindeki ayrıntılarda saklıdır. Küçük mutfak renk seçimi konusunda atılacak küçük ama bilinçli adımlar, alışılmış bir odayı tamamen farklı bir mekâna dönüştürebilir. Bu rehberde temel ilkeleri sade bir dille ele alıyoruz.
Küçük mutfak renk seçimi secerken ilk bakilacak sey mekanin metrekaresi, tavan yuksekligi ve dogal isik miktaridir. Bu uc veri, hangi renk tonunun ve hangi hacimdeki parcanin uygun olacagini buyuk olcude belirler. Estetik begeni ancak bu teknik cerceve icinde anlam kazanir.
Tedarik zinciri de bolgeye gore degisir; bazi sehirlerde mermer ve tas islemeciligi guclu, bazilarinda dokuma ve hasir uretimi one cikar. Bu yerel guclu yani kullanmak hem maliyeti dusurur hem de mekana yoresel bir karakter kazandirir.
Genellikle, renk secimi kagit uzerinde kolay, duvarda zor bir istir; ayni ton gunes goren odada baska, kuzeye bakan odada baska gorunur. Küçük mutfak renk seçimi ile ilgili palet kurarken bir ana renk, bir yardimci ton ve bir vurgu rengi kurali isinizi sadelestirir.
Kural olarak, sertifikali ahsap, dusuk salimli boya ve geri donusturulmus tekstil secenekleri artik kolay bulunuyor. Küçük mutfak renk seçimi secerken bir parcayi iki kez almak yerine bir kez dogru almak en cevreci karardir.
Bir diger sik hata, duvar kenarina siralanmis mobilyalarin oday buyuttugu inancidir; cogu zaman sonuc bos bir orta bosluk ve dagilan bir oturma duzenidir. Küçük mutfak renk seçimi konusunda acele karar verilen renk secimleri de sonradan en pahaliya mal olan pismanliklardandir.
Coklu cerceve dizilimlerinde once yere kagit sablonlarla deneme yapmak duvari delik deşik etmekten kurtarir. Cerceveler arasindaki bosluğu sabit tutmak, farkli boyutlari bile derli toplu gosterir.
Kural olarak, tablolar ve cerceveler asildigi yuksekligi yanlis secildiginde tum duvar dengesiz gorunur. Goz hizasi olarak kabul edilen yerden zemine yaklasik yuz elli santim, cogu mekan icin iyi bir baslangictir.
Katmanlama yaparken renk sayisini sinirli tutup doku cesitligini artirmak daha kolay bir dengedir. Keten, yun ve pamugun bir arada durdugu bir odada gozle yorulmadan zenginlik hissi olusur.
Çoğunlukla, perde, hali, kirlent ve ortu gibi yumusak yuzeyler mekanin sicakligini belirler. Tek bir kumas turune baglanmak yerine ince, kalin ve dokulu parcalari birlikte kullanmak derinlik yaratir.
Her sezon degisen modaya gore ev yenilemek hem yorucu hem masraflidir. Tasiyici parcalari sade ve notr secip degisimi kucuk aksesuarlarla yapmak, yillar icinde cok daha ekonomik bir yaklasimdir.
Tablonun merkezi yerden yaklaşık 145 ila 150 santimetre yükseklikte, yani göz hizasında olmalıdır. Koltuk veya konsol üstüne asılan işlerde mobilyanın genişliğinin üçte ikisi kadar bir alan kaplamak dengeli görünür. Birden fazla çerçeve kullanılacaksa aralarındaki boşluğu 5 ila 8 santimetrede sabit tutmak, düzenin derli toplu durmasını sağlar.}
Oturma gruplarında halının en azından koltukların ön ayaklarını içine alması gerekir; tamamen mobilya altında kalan küçük halı odayı daralttır. Yemek masasında ise sandalyeler geri çekildiğinde bile halının üstünde kalması için her yönde 60 ila 70 santimetre pay bırakılmalı. Koridor ve geçiş alanlarında düşük havlı, kaymaz tabanlı modeller hem güvenli hem uzun ömürlüdür.}
En yaygın hata ölçü almadan mobilya satın almak ve tüm parçaları duvara yaslamaktır; bu düzen odayı hem boş hem de dağınık gösterir. Halının küçük seçilmesi, perdenin pencere hizasından asılması ve tabloların çok yükseğe yerleştirilmesi de oranları bozar. Alışverişe başlamadan önce basit bir kroki çizmek bu hataların büyük bölümünü önler.
Duvarlarda kırık beyaz, açık bej ve soğuk olmayan gri tonları ışığı yansıtarak mekânı büyütür. Pencere karşısına konumlanan bir ayna doğal ışığı odanın içine dağıtır, ağır perde yerine tül veya stor kullanmak da girişi artırır. Ayrıca tavan aydınlatmasına ek olarak duvar ve zemin seviyesinde birkaç sıcak ışık kaynağı bırakmak gölgeli köşeleri dengeler.}
Ayrıca, unutmayın ki iyi bir dekorasyon, pahalı parçaların değil, doğru oranların ve sabırla biriktirilmiş detayların işidir.